Ζώντας μια ζωή στην σύγκριση…

Υπάρχουν δύο είδη σύγκρισης. H σύγκριση του εαυτού μας με άτομα που θεωρούμε ότι είναι “ανώτερα” από εμάς, αλλά και η σύγκριση με άτομα που θεωρούμε “κατώτερα” από εμάς. Η δεύτερη περίπτωση, θεωρείται μια προσπάθεια να νιώσουμε πιο επαρκείς και να ανακουφιστούμε από τη διάχυτη ανασφάλειά μας. Σε κάθε περίπτωση όμως η συνεχόμενη σύγκριση του εαυτού με άλλους, μπορεί να αποβεί τρομερά βασανιστική, κουραστική αλλά και άδικη. Δεν είναι λίγες οι φορές, που εξιδανικεύουμε τα άτομα με τα οποία συγκρινόμαστε, δεν λαμβάνουμε υπόψιν τα ελαττώματά τους και τις δικές τους άσχημες πλευρές και βλέπουμε μόνο το περιτύλιγμα.

Σίγουρα, όλοι έχουμε βρεθεί στη θέση να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με κάποιον άλλον και πολύ πιθανόν να ξανά βρεθούμε σε μια τέτοια θέση. Ωστόσο, είναι σημαντικό εκείνη την στιγμή που συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους και αμφιβάλλουμε για την προσωπική μας αξία να θυμόμαστε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, με τα θετικά και τα αρνητικά χαρακτηριστικά του. Η αξία του κάθε ανθρώπου απορρέει από μέσα του και σε καμιά περίπτωση δεν σχετίζεται με την εξωτερική του εμφάνιση, την οικονομική και επαγγελματική του κατάσταση,τις διαπροσωπικές του σχέσεις, με το πόσο κοινωνικός ή δημοφιλής είναι. Η αξία μας βρίσκεται μέσα μας! Και το γεγονός ότι δε μοιάζουμε με κανέναν άλλο άνθρωπο είναι από μόνο του πολύ ξεχωριστό. Η εξιδανίκευση των άλλων, είναι μια παγίδα που μας κάνει να ξεχνάμε ότι όλοι γύρω μας είναι άνθρωποι σαν εμάς, με τα προβλήματά τους, με τις ανασφάλειές τους και με τις δύσκολες στιγμές τους.

Για να καταφέρουμε να κάνουμε όλες αυτές τις σκέψεις όταν μπαίνουμε στη διαδικασία της σύγκρισης, είναι απαραίτητο να αποδεχθούμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά μας. Όσο μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση αποκτούμε, τόσο λιγότερο θα νιώθουμε μειονεκτικά απέναντι στους άλλους και τόσο πιο σπάνια θα μπαίνουμε στη διαδικασία της σύγκρισης.

Όπως χαρακτηριστικά έχουν πει ο Theodore Roosevelt και ο Mark Twain, “Comparison is the thief of joy- η σύγκριση είναι ο κλέφτης της χαράς” και “Comparison is the death of joy- η σύγκριση είναι ο θάνατος της χαράς”. Επομένως, κάθε φορά που πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται τι σου λείπει σε σύγκριση με το τι έχουν οι άλλοι και να επηρεάζεσαι από τις ζωές των άλλων, κάνε ένα βήμα πίσω για να επανεξετάσεις τι πραγματικά ισχύει, ποιοι είναι οι στόχοι σου και το πιο σημαντικό… τι ζητάει η καρδιά σου.